www.BertBrus.nl

Uw browser ondersteunt momenteel geen javascript. Installeer een recente browser om deze site goed te kunnen bekijken. Ga naar de websiteB. Brus voelt zich verbonden met het surrealisme en het magisch realisme. Het huidige werk van Bert Brus is echter niet typisch surrealistisch of magisch realistisch te noemen, zoals bijvoorbeeld dat van de grote surrealist Spaanse schilder Salvador Dali. In het algemeen vermijdt hij onderwerpen als druipende horloges en andere gedeformeerde objecten. Magisch realistisch werk van Carel Willink spreekt hem wat dat betreft meer aan, net zoals dat van de neo-surrealist George Grie. In welke stijl de Achterhoekse schilder B.L. Brus uiteindelijk ingedeeld moet worden, is hem zelf niet duidelijk en het interesseert hem uiteindelijk ook niet. De combinatie van lichtval, compositie, abstractie van de werkelijkheid en perspectief zijn zeer bepalend voor zijn stijl en daarbij natuurlijk de meestal de strak blauwe luchten die symbool zouden kunnen staan voor vrijheid. Ook al noemt hij zichzelf geen surrealist of magisch realist en vindt hij de categorie neo-surrealisme te nauw, vervreemdend kan zijn figuratieve werk zeker genoemd. Alhoewel dit soms onduidelijk is waardoor. Wat dat betreft past zijn werk bij het nieuw realisme, zoals dat de laatste jaren in opkomst is. Figuratief werk zoals bekend van het noordelijk realisme, echter dan met minder nadruk van fotorealisme of de suggestie van fotorealisme. Zowel de noordelijke realisten als de nieuwe realisten draagt hij een warm hart toe. Schilders zoals Matthijs Rölling, Wout Muller, Berend Groen, Barend Blankert, Peter Durieux, Herman Gordijn, Kenne Grégoire, Peter van Poppel, Piet Sebens, Jasper van Putten, Pieter Pander, Sven Hoekstra, worden allen door hem zeer gewaardeerd. Galerie Smelik en Stokking in Den Haag, Galerie de Lieve Hemel en Galerie Rademakers in Amsterdam hebben uiteraard bij gelegenheid werk van hen te zien. Veel van dit werk is echter ook te zien in de vele kleinere galerieën die Nederland rijk is. De oude meesters Pieter Saenredam en Johannes Vermeer zijn wat hem de grote voorlopers van de huidige explosie aan realistisch werk. Zijn creativiteit heeft hij altijd vormgegeven op een platte ondergrond. Beginnend met tekeningen in potlood en inkt, later d.m.v. etsen en aquarel. Zeker het aquarellen heeft de basis gelegd voor zijn huidige schildertechniek. Gedwongen door het snelle drogen van waterverf, werd de trefzekerheid van de kwast steeds belangrijker. Ook het nat in nat mengen op doek vereist enige vaardigheid met het penseel. Het liefst werkt Bert Brus zo ambachtelijk mogelijk met op dit moment olieverf van Mussini (transparanten olieverven) en Norma (dekkende olieverf) van Schmincke, met als medium terpentijn en lijnolie in verschillende verhoudingen. Hennepolie en standolie worden niet gebruikt. De ondergrond, drager is meestal zelf opgespannen doek (fijn geweven linnen, heel soms canvas) en paneel. De grondering van de panelen en doeken bestaat uit verschillende lagen van mengsels van huidlijm (hazenlijm, konijnenlijm), krijt en zinkwit of titaanwit als pigment. Na schuren worden de lagen afgewerkt met een laag schellak opgelost in alcohol of spiritus, om te veel absorptie van olie uit de verf in de ondergrond te voorkomen. Een belangrijke bron van kennis is hierbij het boek Max Doerner - “The Materials of the Artist and their use in painting” (Max Dörner - “Malmaterial und seineVerwendung im Bilde”), 1934., Innocentius III, derde, onschuldige The magical realistic paintings of the Dutch painter Carel Willink appeal more to him, such as the paintings of the neo-surrealistic painter George Grie. For the Dutch painter Brus isn’t really a concern if he is classified in one of the above mentioned styles like magic realism, surrealism or neo-surrealism. He just likes painting. He feels himself committed to the surrealism and the magical realism (or magic realism). For an artist as Bert Brus it isn’t easy to divide his present work into surrealistic or magic realistic (or magical realistic). In common he will avoid dripping watches and other deformed object such as the famous Spanish surrealistic painter used to do. The combination of incidence of light, composition and abstraction of reality and persperctive qualifies his style. Although Brus doesn’t see himself as a surrealist or a magical realist and the category of the neo-surrealism is too small, his figurative paintings can be seen as estranging. It isn’t always clear why it is so, but estranging it is. Perhaps the relative new movement of the New Realism and Dutch Design are now growing more and more to his way of expression. Figurative work as for example form the northern realism, with less stress on the photo realism or suggestion of photo realism. He feels himself committed to most of the work of the northern realists and the new realists. Painters as Matthijs Rölling, Wout Muller, Berend Groen, Barend Blankert, Peter Durieux, Herman Gordijn, Kenne Grégoire, Peter van Poppel, Piet Sebens, Jasper van Putten, Pieter Pander, Sven Hoekstra, are all very appreciated by Bert Brus. Gallery Smelik and Stokking in the Haque, Gallery de Lieve Hemel and Gallery Rademakers in Amsterdam all work of them from time to time. However many paintings frequently are exhibited in the the smaller galleries of Holland. According to Brus the old masters like Pieter Saenredam and Johannes Vermeer are the big forerunners and examples for the current explosion of great realistic art. Forced by the quick drying of aquarelle paint the confidence in and punctuallty of the brush became more and more important. Also the wet-in-wet mixing on the canvas demands certain skills with the paint-brush. Bert Brus prefers to paint as a real craftsman. At this moment he uses paint of Mussini for the transparent oil paints and Norma for the covering paints, both are oil paints from the German firm Schmincke. As medium, binder he mixes himself a certain amount of linseed oil and turpentine. Hemp oil, poppy oil, safflower oil and stand oil are not used due to slow drying characteristics or instability on the long term. Mostly Brus takes his time for mounting of a canvas himself; the wooden frame with its linen and wedges forms the base for the oil painting. For him the quality of the linen is important; it has to be a fine woven, with a high number for the woof and and warp. After the preparation of a frame, the linen gets a sizing of a layer rabbit glue and several layers of priming. The primer is a mixture of rabbit glue, chalk and pigments (most of the time zinc white or titanium white). The same procedure is used for a panel. To get the surface of the top layer as smooth as possible sandpaper is used. To prevent too much absorbation of binding materials out of the paint into the underground, the surface is coated with a mixture of shelleac and alcohol. An important source of knowledge is ofcourse the old book of Max Doerner - “The Materials of the Artist and their use in painting” (Max Dörner - “Malmaterial und seineVerwendung im Bilde”), 1934., Innocentius III, derde, onschuldige